Üç Çığır Açan Deney: %63 Daha Fazla Değer
Harvard Business School'dan Michael Norton ve ekibi, IKEA Etkisini kanıtlamak için üç farklı deney tasarladı. Her biri farklı bir açıdan aynı gerçeği ortaya koydu: Kendi yaptığımız şeylere irrasyonel derecede değer veriyoruz.
Deney 1: IKEA Kutuları - Paranızı Nereye Koyarsınız?
Katılımcılar iki gruba ayrıldı. İlk grup basit IKEA saklama kutularını kendileri monte etti (yaklaşık 30 dakika). İkinci grup aynı kutuları hazır aldı. Sonra her iki gruba soruldu: "Bu kutuya ne kadar ödersiniz?"
- •*Sonuç: Kendi monte edenler ortalama $0.78, hazır alanlar $0.48 ödemeye razı oldu. %63 fark.** Aynı kutu, aynı kalite, aynı fonksiyon. Tek fark: 30 dakikalık emek.
Daha çarpıcı olan: Kendi yaptıkları kutuları "profesyonel kalitede" olarak değerlendirdiler. Oysa objektif olarak aynıydı, hatta bazıları çarpıktı.
- •Kurumsal çıkarım:* 30 dakikalık emek, algılanan değeri %63 artırıyor. Şirket hediyenize çalışanların 30 dakika emek harcamasını sağlarsanız, o hediyenin değeri %63 artıyor - ek maliyet olmadan.
Deney 2: Origami - Kusurlu Ama Değerli
Bu deney daha da ilginç. Katılımcılar origami yapmayı öğrendi ve kendi kurbağa/vinç yaptılar. Sonuçlar... kusurludur. Çarpık, asimetrik, "çirkin" bile denebilir. Sonra katılımcılara hem kendi yaptıkları origamiler hem de uzman yapımı mükemmel origamiler gösterildi. "Hangisine ne kadar ödersiniz?"
- •Şok edici sonuç:* Katılımcılar kendi yaptıkları kusurlu origamilere, uzman yapımı mükemmel origamiler kadar değer verdiler. Bazıları hatta daha fazla.
Ama işin ilginç yanı: Başka birinin yaptığı kusurlu origamiye çok düşük değer verdiler. Yani "Ben yaptım" duygusu kritik.
- •Kurumsal çıkarım:* Mükemmellik gerekli değil. Hatta kusurlar, ürünü daha "benim" yapıyor. Çalışanlarınızın yaptığı ahşap kutu biraz çarpık olabilir - ama onlar için mükemmel. Çünkü onların.
Deney 3: LEGO - Yapboz Etkisi
LEGO setleri ile yapılan deneyde katılımcılar ya kendi kurdular ya da önceden kurulmuş setler aldılar. Sonra her iki gruba "Bu sete ne kadar ödersiniz?" diye soruldu.
- •Sonuç:* Kendi kuranlar önemli ölçüde daha fazla ödemeye hazırdı. Daha da ilginç: Kurma süresi arttıkça (daha karmaşık setler), değer algısı daha da arttı. Ama bir limite kadar - çok karmaşık setler hüsran yarattı.
- •Kurumsal çıkarım:* Optimal zorluk seviyesi var. Çok kolay (5 dakika) → Etki zayıf. Orta zorluk (30-60 dakika) → Maksimum etki. Çok zor (başarısızlık) → Negatif etki.
Beyin Neden Bunu Yapıyor? Üç Psikolojik Mekanizma
- •1. Emek Yatırımı = Değer Algısı*
Leon Festinger'in Bilişsel Uyumsuzluk Teorisi tam olarak bunu açıklıyor: Bir şeye çaba harcadığınızda onu değersiz görmek psikolojik rahatsızlık yaratır. Beyin bu rahatsızlığı çözmek için ürünü "değerli" olarak yeniden çerçeveler.
- •2. Başarı Hissi = Dopamin Salgılanması*
Modern iş dünyasında çoğu proje ay/yıl sürüyor, sonuçlar belirsiz. El işi projeler ise 30-60 dakikada somut sonuç veriyor. Bu, dopamin açlığı çeken beyin için bir ziyafet.
- •3. Kimlik İfadesi = Benlik Bağlantısı*
"Ben bu kutuyu yaptım" → "Bu kutu beni temsil ediyor" → "Bu kutuya değer vermek = Kendime değer vermek"
Bu yüzden kendi yaptığınız kusurlu origami, uzman yapımı mükemmel origamiden daha değerli. Çünkü o origami sizsiniz.

Katılımcılar kendi yaptıkları ürünlere %63 daha fazla değer verdiler













